وقتی آقای کاظمی برایم پیام فرستاد که وبلاگی جدید در راه هست و کاری نو حقیقتا متعجب شدم و در واقع فکر می کنم تعجب من بی جا بود چون واقعا دچار رکود شده ایم. بی رو در بایستی باید بگویم که بهتر است چاره جویی کنیم. بهتر است که دنبال کار باشیم . عیب کار کجاست. بسیار پیش آمده که من ، تو و ما نسبت به کاری که بر عهده گرفته ایم بی معرفت شده ایم. به نظر من باید با همفکری هم ، حداقل با همفکری فعالان این انجمن سیستم کار و نحوه ی اداره ی انجمن و عملکرد آن مورد باز تعریفی قرار گیرد. معتقدم که بهتر است دور هم گرد آییم و در مورد تاسیس یک تشکیلات منسجم و پویا هرچند تشکیلاتی مجازی صحبت بکنیم. مذاکره میان فعالان این عرصه حتما راهگشای کار ما خواهد بود. عمومیت دادن به کارمان نباید به این معنا باشد که در تمام عرصه ها وارد شویم و به کثرت عضو بگیریم ، به نظر من باید محیط هایی مشخص را در راستای اهدافی مشخص تقویت کرده و همگان را در بهره بردن از آن ترویج کنیم. حدااقل قشر آشنا با اینتر نت را که می توانیم با کارمان مورد خدمت قرار دهیم. نمی دانم توانسته ام حرفم را واضح بگویم یا نه؟ ولی پیشنهاد می کنم که اگر اعضای فعال انجمن مایلند، بخصوص مسول گروه ها و صد البته اگر آقای کاظمی موافقند، باهم در شهر مقدس قم خدمت ایشان رسیده و علاوه بر عهد بستن با هم در جوار حرم مقدس خانم معصومه(ع) ، در مورد انجمن و سیستم کار تشکیلاتی آن گفت و گو کنیم حتی اگر سه یا چهار نفر باشیم ، فرقی نمیکند. اگر کسی مایل است حتما نظر بگذارد. انشاءالله که محقق گردد. در ضمن مشتاقانه پیش از هرچیز منتظرم که آقای کاظمی عزیز با پیامک نظرشان را برایم بفرستند.
التماس دعای سفارشی از همه دوستان دارم.
جابر خرم نیا
