سلام دوستان عزیز
کجای کار ما ایرادداره که الان به مرحله ایستا رسیدیم ؟
این سوالیه که هربار وارد وبلاگ مشترکمون میشم واسم پیش میاد.
شاید این سوال بعضی از دوستای دیگه هم باشه . بهترین راه واسه بررسی موشکافانه اینه که از خودمون شروع کنیم و این سوالواز خودمون بکنیم .
واقعیت اینه که در دور اول وبلاگ همه واسه سرپا نگه داشتن علم واحدی تلاش می کردن که همون وبلاگ اصلی بود وظایف مشخص بود من نوعی منتظر زمانبندی انجام شده بودم تا مطلبم رو ارائه کنم . اگه خوب نگا کنیم اعضای فعال هم اونائی هستن که به نوعی تو آرایش مطالب در وبلاگ اصلی دخیل بودندو انتظارات از اونا مشخص بود و به نوعی جزو اعضای هیئت مدیره مثلا معروف بودند .
با یه معذرت خواهی از همه دوستان باید بگم در دور اول برنامه ریزی کامل نبودودوستان جایگاه خود رو پیدا نکردن واین باعث شد خیلیا سر در گم بمونن و این باعث کوچ عزیزان شد ولی همت دوستانی که الان هم هستن باعث ایجاد یه شوروحرارت خاصی گردیدکه ارائه مطالب گوناگونی رو به همراه داشت.
الان همه منتظر اولین قدمن که تا حالا کسی بر نداشته چرا ؟
به نظر من چون کسی نمی دونه از کجا وچطوری شروع بکنه و در ضمن تقسیم وبلاگ اصلی به فرعی و فرعی تر باعث شده نوعی غریبی بین دوستان ایجاد بشه .اگه ممکنه و دوستان صلاح می دونن یه برنامه کاری تدوین بشه تا من نوعی بودنم کی مطلبم تو وبلاگ فرعی باید عرضه بشه وکی و چگونه این مطلب تو وبلاگ اصلی بیاد.این برنامه کاری منو مجبور به نوشتن می کنه اگه هم دوستان صلاح ندونستن مثل یه سرباز آماده به خدمت منتظر نظراتشون هستم .
فقط یادآوری این نکته که فاصله آخرین مطلب تو وبلاگ قبلی با این وبلاگ جدید داره زیاد میشه را ضروری می دونم
ارادتمند همه دوستان
رضا محمدزاده
